چگونه یک فکر خیر خواهانه به یک نهضت تبدیل شد

در سال 1859 هیولای جنگ بر اروپا سایه انداخته بود . زمین سوخته بود و درد با مرگ آمیخته ، اما زندگی همچنان جریان داشت و هانری دونان جوان سویسی سی و یک ساله که برای تجارت به شهر کاستیل لیون وارد شده بود ، زخمی هایی که در جنگ مجروح شده بودند ، انسانهای بیگناه  که در کام مرگ فرو می رفتند را در دهکده سولفرینو در 4 کیلومتری کاستیل لیون مشاهده کرد . هانری جوان با دیدن صحنه های تکان دهنده و غیر انسانی جنگ به شدت تحت تاثیر قرار گرفت و به جای تجارت ، تصمیم گرفت کاری انجام دهد تا بتواند به مجروحان و محرومان جنگ کمک کند . به سرعت گروه کوچکی تشکیل داد و وسایل و لوازم ضروری برای مداوای مجروحان فراهم کرد . هزینه تهیه وسایل را خودش پرداخت کرد ولی چون کافی نبود به دوستانش در ایتالیا و سویس نامه هایی نوشت و درخواست کمک کرد . دوستان نیکوکار هانری او را تنها نگذاشتند  و توانستند جان بیش از 5000 نفر از مجروحان را نجات دهند . این جرقه ای بود برای تشکیل صلیب سرخ جهانی و تشکیل جمعیت هایی در هر کشوری برای کمک به آسیب دیدگان و محرومان . هانری دونان که برای تجارت به سفر رفته بود ، موسس جمعیت های بشر دوستانه ای شد که نامش را جاودانه کرد .