هیئت کوهنوردی و صعود های ورزشی چالوس

<< بهمن شناسی >>

تعریف بهمن : توده متشکل از هر جسم در حال حرکت به سمت پایین در شیب را می گویند . بهمن می تواند با توجه به چیزی که در روی سطح شیب دار قرار دارد ، توده ای از سنگ و صخره یا گل و لای در حال حرکت باشد . اما بطور کلی لغت بهمن به توده ای متراکم از برف در حال حرکت به طرف پایین گفته می شود . برای اینکه بهمن را شناخته و مواقع آن را پیش بینی کرد ، باید به انواع و نحوه تشکیل آن آشنایی داشت . نوع شیبها ، تشخیص مناطق بهمن خیز و زمان ریزش نسبت به زاویه شیب و نشست برف بر روی سطح و بستر زمین در ایجاد بهمن دخالت مستقیم دارد . عموما ریزش بهمن در شیبهای 30 درجه الی 45 درجه قابل پیش بینی می باشد . نقطه شروع بهمن و حاشیه های فوقانی را خط شکست بهمن می گویند . بهمن به علتهای مختلفی سرازیر می شود که این علل می تواند سقوط نقاب برفی بر سطح بهمن زا ، تاثیر صدا بر روی سطح برف ، عبور حیوان و آدم از منطقه بهمن خیز یا هر علت طبیعی دیگر باشد .

بهمن بنا به شکل برف بر روی سطح شیب به انواع زیر خوانده می شود :

بهمن برف پودری : غالبا این بهمن با محرکی سریع و شدید حرکت می کند که محرک آن می تواند لغزش حیوان ، شخص و یا افتادن نقاب برفی بر سطح بهمن  باشد ، البته صدا و ارتعاشات شدید نیز در ریزش آن موثر است . این بهمن غالبا به شکل ذرات پودر می باشد و به علت سبکی به راحتی در فضا پراکنده و با سرعت بسیار زیاد به طرف پایین سرازیر می شود ، غالبا همراه با ریزش بهمن صدایی مشابه با غرش آسمان به گوش می رسد . این بهمن با توجه به نوع ساخت آن بسیار خطرناک می باشد ، چرا که اولا نمی توان مسیر ریزش بهمن را تشخیص داد و نیز دارای سرعت و باد زیادی همراه می باشد و هر چیزی را در جلوی راه خود کنده و با خود می برد ، در موقع ریزش این بهمن باید پناه گرفت و دهان و بینی را بوسیله پارچه ای نازک پوشاند تا از ورود ذرات برف به گلو و ریه ها جلوگیری گردد . معمولا اگر ذرات برف شخصی را که بهمن زده ، خفه نکند ، می توان به زنده ماندن او امیدوار بود .

ادامه دارد .....