بهمن برف خیس : این بهمن با گرم شدن هوا آماده ریزش می شود و با بیشتر شدن دمای هوا به پایین سرازیر می شود . به علت کمی صدا در مواقع ریزش ، بطور غیرمنتظره ای فرو می ریزد و پیش بینی آن کمتر میسر است . این بهمن به علت سنگینی و سرعت زیاد ، هر چیزی را در مسیر خود از جای می کند . باید شخص بهمن زده را به فوریت نجات دهید ، چرا که با ایستادن بهمن مولکول های برف به هم چسبیده و ساختمان برف یخ می زند و هر موجودی را در میان خود گرفتار می کند . در موقع درگیری در این بهمن باید تا ایستادن کامل آن تقلا و شنا بر روی حرکت بهمن داشت تا به سطوح رویی بهمن رسید .

بهمن برف آبکی :عامل تشکیل دهنده این نوع بهمن گرم شدن هوا و جدا شدن حجمی از برف از سطوح زیرین آن می باشد . این نوع بهمن غالبا دارای عمق زیادی است . ترتیب ریزش آن به این صورت است که گرما ، سطوح برف را بطور آرام جدا می کند و معمولا این جداسازی در گرمای زیاد روز یعنی در هنگام ظهر به حد بالای آن رسیده و سطح بهمن زا ریزش می کند . این بهمن دارای مسیر معین و معمولی می باشد و مسیر خود را در نقاط دره های پایین و گودی های کوهستان می یابد . این بهمن معمولا در اواخر زمستان و اوایل بهار ریزش می کند و به علت معلوم بودن ریزش و جهت آن قابل پیش گیری می باشد . این بهمن نیز مانند بهمن برف خیس ، بطوری سریع موجودات گرفتار شده در خود را نگه می دارد که عملیات نجات شخص بهمن زده باید با فوریت انجام شود .

بهمن برف پوسته ای : این نوع بهمن غالبا در جهت مخالف باد و زیر نقاب های برفی تشکیل می شود . ریزش برف به روی برف های قبلی ( به علت شرایط طبیعی ) تشکیل توده هایی از برف را می دهند که با سطوح زیرین چسبندگی پیدا می کند و با کوچکترین حرکت و یا ارتعاشی به پایین سرازیر می شوند . معمولا ریزش آن با صدای زیاد و خشکی همراه می باشد . در شروع حرکت یک تیکه بوده و رفته رفته به قطعات مختلف تقسیم می شود . غالبا شخص بهمن زده از این بهمن جان سالم به در می برد ، البته در صورتی که شکستگی یا جراحتی در بدن نداشته باشد .