آمده است حضرت امیر المومنین (ع) وصایای خویش را به فرزندش امام حسن (ع) بیان نمود و فرمود :
    " ای حسن ، چون من از دنیا بروم ، مرا غسل ده و کفن می کن و حنوط کن به بقیه حنوط جدت رسول خدا علیه السلام که کافور بهشت است و جبرئیل آن را آورده بود برای آن حضرت ، و چون مرا بر روی سریر گذارید ، پیش روی سریر را حمل نکنید ، بلکه دنبال او را بگیرید و به هر سو که می رود متابعت کنید . به هر موضع که بایستد ، بدانید قبر من آنجاست .
     پس جنازه مرا بر زمین گذارید و تو ای حسن ، بر من نماز کن و هفت تکبیر بگوی و بدان که هفت تکبیر جز بر من حلال نباشد ، الا بر فرزند برادرت حسین ، که قائم آل محمد و مهدی این امت است و ناراحتی های خلق را او درست خواهد کرد . چون از نماز بر من فارغ شدی جنازه را از موضع خود بردار و خاک آنجا را حفر کن ، قبری کنده و لحدی ساخته و تخته چوبی منقر خواهی یافت ، که پدرم نوح برای من ساخته . پس مرا بر روی آن تخته بگذار و هفت خشت ساخته بزرگ خواهی آنجا خواهی یافت ، آنها را بر روی من بچین . پس اندکی صبر کن ، آنگاه یک خشت را بردار و به قبر نگاه کن ، خواهی یافت که من در قبرم نیستم ؛ زیرا که به جد تو رسول خدا علیه السلام ملحق خواهم شد ، چه اگر پیغمبری را در مشرق به خاک سپرند و وصی او را در مغرب مدفون سازند ، البته حق تعالی روح و جسد پیغمبر ار با روح و جسد وصی او جمع نماید و پس از زمانی از هم جدا شوند و به قبر های خویش برمی گردند .
      پس آنگاه قبر مرا با خاک انباشته کن و آن موضع را از مردم پنهان کن . چون روز شود ، نعشی بر ناقه حمل کن و بده به کسی که به جانب مدینه کشد ، تا مردمان ندانند که من در کجا مدفونم . "
     از امام صادق (ع) مروی است : امیر المومنین (ع) امام حسن (ع) را فرمود : از برای من چهار قبر در چهار موضع حفر کن ، یکی در مسجد کوفه ، دوم در میان رحبه ، سیم در نجف و چهارم در خانه جعده بن هبیره ، تا کس در قبر من راه نبرد .



برگرفته شده از : منتهی الامال صفحه 283
التماس دعا عبدالعظیم سام دلیری /گروه زرین دلیر